بگمان ما نامهء این روزهای جناب موسوی خوئینی، بعد از مصاحبهء سال نود و هفت او با خبرگزاری ایرنا و اظهار نظر واقعگرایانه و جنجال برانگیز ایشان در باره مرحوم هاشمی رفسنجانی اولین واکنش او درباره اوضاع سیاسی در این سالهای خاص ایران است . و بعض استادان و شخصیتها چون دکتر زیباکلام باز هم در دادن حق آزادی بیان و حق انتقاد به او مضایقه می کنند چنانکه در مصاحبه با موضوع هاشمی برخی به ایشان تاختند.

     جناب دکتر زیباکلام! اگر بگمان شما نامه انتقادآمیز  اخیر موسوی خوئینی به رهبر انقلاب، ترفند موسوی خوئینی برای کنار کشیدن خود از مسئولیت عملکرد گذشته ( که با همراهان دیگر سهیم بوده است ) ایشان در مسئولیت های متعدد شان بوده است، این نظیر روشی بود که خود آقای هاشمی رفسنجانی از سال 84 به بعد کم کم در پیش گرفت و تا پایان عمر بر آن روش بودند.

      رفسنجانی از انقلاب تا سال هشتاد و چهار در بسیار از حوزه های حاکمیت نقش تصمیم‌گیرنده و مجری اصلی را داشت. و در سالهای پایانی عمرشان کم کم از مسئولیت در قبال خطاهای گذشتهء سیاسی خود شانه خالی و نکات مثبت عملکرد گذشته اش را خودش یا حامیانش بزرگنمایی کردند.
    شاید نیت موسوی خوئینی همین باشد که شما جناب زیباکلام اشاره نمودید، اما انتقاد کردن نه تنها حق او بلکه وظیفهء مقاماتی همچون موسوی خوئینی است. و پیشتر عنوان این کار " نصیحة الأئمة المسلمين " بود که ای کاش بستر آن فراختر شود. هرچند این منتقدان خود نیز به سبب مناصب پیشین خود مسئول و مورد نقد جدی باشند.
     در سالهای اخیر که برخی همچون جنابعالی هاشمی رفسنجانی را قهرمان پیشرو اعتدال و مدارا و شاید جانبدار مردم در برابر سوء مدیریت قلمداد می کردید، این تبلیغات چنان پیش رفته بود که برخی شاید بویژه نسل ندیده جوان و یا فراموشکاران قدیمی باور میکردند که مرحوم هاشمی واقعاچنین بوده است.

        و اما دوسال پیش،  این موسوی خوئینی بود که در آن مصاحبه، این باورسازی را تخریب کرد و گفت که هاشمی قانون را دور میزد. می گفتیم قانون اجازه این کار را نمی دهد رفسنجانی میگفت اجازه اش را از امام دریافت میکنم( با توجیه ضرورت راه افتادن کارها ) گفت میگفتیم فردا دیگران هم این راه رو در پیش می گیرند و باب می شود اما ایشان به سلیقه خود عمل میکرد.( نقل به مضمون بود).
     در پی آن انتقاد موسوی خوئینی از روشهای نادرست هاشمی رفسنجانی، موسوی خوئینی مورد هجمهء امثال زیباکلام قرار گرفت، در حالی که آن سخنان موسوی خوئینی دربارهء هاشمی رفسنجانی بجا و روشنگرانه بود.

      انتقاد بزرگان و مقامات مملکت از همدیگر حکم امر بمعروف و نهی از منکر دارد، اما باید به شیوه ای محترمانه باشد. چنانچه نفس نقدهای سال گذشته یزدی و آملی رئیس قوه های پیشین، نسبت بهمدیگر برای شناخته شدن عملکرد و دارایی آنهاخوب بود اما طرز بیان چندان درخور نبود.